Knappe prinsen

Rick met prins Maurits
In gesprek met prins Maurits
‘Hoe overleef jij in die wereld?’. Ik hoor het hem zeggen. Ton, mijn oude mentor van de Hogeschool voor Journalistiek, reageerde vorig jaar zomer via Twitter. Het was naar aanleiding van weer een koninklijk tweetje. Over de zoetsappige liefdesverklaring van Sofia, pardon, prinses Sofia tegenwoordig, aan de Zweedse prins Carl Philip. De hunk van de internationale royaltywereld. Of is dat toch prins Harry? Tja. Zo oppervlakkig is het soms. Naast een boel staatsrecht, geschiedenis en maatschappelijk inhoudelijke onderwerpen bestaat het werk vooral ook veel uit lichtere onderwerpen als ‘lief en leed’ en mode. Heel veel mode. ‘Mijn hemel, en daar moet jij serieus verslag van doen?’, las ik op Koningsdag. Ik glimlach. De vinnige reactie op een tweet over de outfit van koningin Máxima kwam van Ton. Ja, ook daarvan moet verslag worden gedaan. En van knappe prinsen. Bloedserieus.

Schermafbeelding 2015-10-06 om 21.49.35Mijn eerste prins was gelijk een hoofdprijs, wat interviews betreft. Het was prins Maurits. In mijn omgeving noemen ze hem allemaal de knapste van de Oranjes. En mijn oma verkoos mijn foto met Maurits boven die van mij met de koning. Trots staan we daar samen op het dressoir. In de zomer van 2010 sprak ik Maurits op SAIL Amsterdam, al was het onderwerp  van gesprek anders dan boten. En deze zomer, vijf jaar na dato, sprak ik hem opnieuw. Wél over boten, over SAIL Amsterdam, op zijn kantoor. Hij is tegenwoordig beschermheer van het immense evenement.

Ik moet weer terugdenken aan die tijd op de Fontys. ‘Royalty en journalistiek kunnen niet in één zin’, wordt daar gedoceerd. Je kunt namelijk niet vrijuit met je onderwerp praten. Een beetje gelijk hebben ze natuurlijk wel. Ik bedoel: even prinses Beatrix bellen om te vragen naar háár standpunt in een bepaalde kwestie? ‘Hoe zou ú het hebben gedaan, als u nog koningin was?’ Nee, eerst een vraag indienen bij de RVD en – in het geval van een vraag van persoonlijke aard aan prinses Beatrix – überhaupt maar geen hoop hebben op een antwoord.
Een andere reden voor het standpunt van de opleiding is de mogelijkheid tot het checken van de feiten. Bronnen zijn maar lastig te raadplegen. Het Koninklijk Huisarchief is niet zomaar toegankelijk, de informatie van pakweg de laatste honderd jaar zelfs helemaal afgeschermd. En juist door dat onbenaderbare fascineert het onderwerp. Bij de lezers van Vorsten, bij de kijkers van Blauw Bloed, enzovoorts. En ook bij mij, sinds het moment dat ik toevallig in het ‘vak’ ben gerold. Áls je prins Maurits dan weer mag spreken, dan is dat toch weer iets bijzonders. Ook al is hij geen lid meer van het Koninklijk Huis. Het blijft een echte prins.

En Maurits sprak. Vrijuit en ontspannen. Geen RVD die inbreekt in het gesprek, al rinkelt de telefoon wel door. Zakelijke telefoontjes uit The States, want Maurits knipt geen linten voor zijn geld, zoals hij het zelf zegt. Lees het interview in Vorsten 11.

hand

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *